Ciekawostki

 

Wydobycie torfu

Torf w Izdebnie wydobywano od dawna. Służył za opał, był dobrej jakości, a pokłady były bogate. Przy uwłaszczeniu mieszkańcom wraz z ziemią orną wyzna¬czano łąki nad rzeką, skąd torf mogli wydobywać. Kopano na własne potrzeby, ale i na sprzedaż lub też pozwalali za pewną opłatą wydobywać innym. Do dnia dzisiejszego widoczne są miejsca wydobycia torfu, zalane wodą i zarośnięte trzcinami. Starsi mieszkańcy pamiętają, w jaki sposób cięto torf na tzw. cegły i suszono a po wyschnięciu zwożono do domostw i przechowywano.

 

Krzyż przydrożny

Przy drodze biegnącej przez Izdebno stoi metalowy krzyż, obok którego od lat tradycyjnie mieszkańcy Izdebna zbierają się w Wielką Sobotę, aby poświęcić po-karmy. Krzyż stoi w tym miejscu od wielu lat, w okresie międzywojennym był drewniany. W 1939 roku na polecenie Niemców krzyż został zdemontowany. Po wojnie postawiono ponownie krzyż z drewna, ale po pewnym czasie zmieniono na metalowy, taki, jaki stoi obecnie. Krzyż stoi przy działce, na której był opisywany wcześniej, a nieistniejący dziś cmentarz.

 

Drogi

Wieś Izdebno leży przy drodze powiatowej nr 263, długości 102 km, łączącej Słupcę z Dąbiem. Na odcinku Słupca - Kłodawa biegnie ona starym średniowiecznym szlakiem han-dlowym z Poznania do Warszawy. Do lat 70-tych ubiegłego wieku była to droga brukowana, tzw. kocie łby. Nawierzchnie asfaltową zyskała około 1965 roku. Droga gminna Izdebno - Jarotki zyskała asfalt dopiero w 2013 i 2014 roku. Przedtem była utwardzona szutrem, a jeszcze wcześniej była to zwykła piaszczysta droga. Dziś już zupełnie zapomniana a używana tylko przez rolników jest droga z Izdebna do Kąpielą. A była to droga łącząca Izdebno z Mieczownicą, użytkowana przez podróżu-jących do Ostrowitego. Droga ta to stary trakt napoleoński. Z opowiadań starszych mieszkańców Izdebna wiemy też, że droga wojewódzka nr 262 była w czasach powojennych bardzo złej jakości, tak złej, że do szkoły do Ostrowitego dzieci musiały chodzić na pieszo, bo ze względu na stan nawierzchni autobusy nie mogły nią jeździć.

 

Elektryfikacja i wodociągi

Wieś Izdebno została zelektryfikowana dopiero w 1969 roku. Do tego czasu mieszkańcy oświetlali mieszkania lampami naftowymi a dzieci zima przy tych lam¬pach odrabiały lekcje. Nie było możliwości posłuchać radia, chyba że podłączonego do specjalnego akumulatora. Prasowano żelazkiem na duszę. Założenie wodociągu Izdebno zawdzięcza bliskości odkrywki Kopalni Węgla Brunatnego, która to spowo-dowała odpływ wód gruntowych a także wysychanie studni.